Reviews by our readers

Recensie van Geen cake voor de baby

door Valéria Ramos - Nt2-cursiste

Mooie Ogen – Bij ons in de Molenstraat deel 2 focust op de teenager Lies. Zo niet in Geen cake voor de baby. Dit boek gaat meestal over een jongetje, Tim, die ook in de Molenstraat woont en die ook met zijn familie, vrienden en buren praat. Hoofdstuk 5, Water op de Vloer, begint met een spannend moment: er was water op de vloer van de keuken. Wat was dat? Hoe kan dat? Petra, de buurvrouw, is zwanger… Wat is hier gebeurd? Je moet het boek maar lezen…

Tijdens het verhaal heeft Tim altijd dezelfde gedachte over negatieve ideeën: “… maar dat zegt hij niet, want dat is niet aardig.” Kijk op blz. 43: “Baby Luuk ziet er ook een beetje raar uit, vindt Tim. Net als Tine. Maar dat zegt hij niet, want dat is niet aardig.” De herhaling maakt het karakter van Tim sterker en het is een doorlopende lijn in het boek.

Het beste van Geen cake voor de baby staat op blz. 53 en blz. 58. Bladzijde 53, dialoog van Tim met zijn moeder: “—Kom jij weer bij ons wonen, mama? Nu is iedereen stil. Mama kijkt raar en papa kijkt naar de vloer. Dan kijkt zijn moeder hem aan. Ze zegt: Nee, Tim. Dat kan ik niet. Papa en mama zijn gescheiden. Ik kan niet voor jou zorgen. Maar je mag altijd bij mij op bezoek komen”.

Bladzijde 58, dialoog met de vader van Tim: “—Je moeder kan niet meer bij ons wonen. Ze wordt dan weer snel boos. Daarom zijn papa en mama gescheiden. Maar ze komt misschien nog een keer naar Utrecht, naar de Molenstraat. Oma vindt het fijn voor jou als je mama wat meer ziet. Oma belt soms met je moeder. Daarom was ze vandaag hier.”

Deze momenten maakt de auteur bekend dat de ouders van Tim zijn gescheiden en dat deze situatie ook acceptabel en fijn is.  De Nederlandse maatschappij en kinderen accepteren dit gewoon. Het is een goede manier om deze situatie in het boek in te brengen.  Voor kinderen (en volwassen!). In mijn land, voorbeeld, is echtscheiding is moeilijker om te accepteren.

Een ander heel interessante punt is dat de nieuwe baby, Tine, twee moeders (geen vader) heeft. Het is een zachte manier om over homoseksuelen te vertellen. Dat is puur Nederlandse cultuur! Acceptabel & fijn! Ik bewonder dat in de Nederlandse cultuur.

En de grammatica? Ik heb zelf de “vaste combinatie” woorden zin hebben in geoefend. Voorbeeld, blz. 7 “Hij heeft zin in de cake.” Ook blz. 53 en blz. 57. Maar het hoogtepunt van de grammatica was voor mij de nieuwe werkwoorden: schudden, knikken, fluisteren, wrijven, etc.

 

Grammatica, cultuur, karakter… Alles is prima! Alweer een heel leuk boek. Maar ik was benieuwd naar de molenaar en de molen… Ik had meer details daarover in hoofdstuk 11 verwacht… Natuurlijk, het is ook typisch Nederlands. Misschien in Molenstraat deel 4 …(knipoog!).

Recensie van Een gorillababy in het paleis

 

Gorillababy maar geen babytaal

Door Valéria Ramos - Nt2-cursiste

 

Er is een goede beschrijving van de personen in het boek. Princes Leonore, prinses Emma en Sophie, de kroonprinses. Het is een beschrijving in eenvoudige taal over fysieke en psychologische aspecten. Sophie, de kroonprinses, wil altijd rennen, klimmen en voetballen. Geen nette kleren! Wil zij de kroonprinses worden? Misschien niet. Ik identificeer mijzelf 100% met deze situatie. Toen ik een kind was, had ik hetzelfde gedrag.

In hoofdstuk 4, de dialogen met de moeder (de koningin) en Sophie, is een goed stukje over het Nederlandse onderwijs thuis. Het leert ons iets over de Nederlandse gewoontes. Ook in hoofdstuk 5, over Koningsdag en de rommelmarkt, is een goed stukje waarin de auteur ons iets laat zien van de Nederlandse cultuur.

Tijdens het lezen was ik benieuwd naar de volgende stappen in het boek. Spannend!

En vergeet niet de grammatica. Het was belangrijk om het vervoegen van de werkwoorden te oefenen. Niet alleen de ik-vorm, maar ook Sophie kijkT, renT, klimT, voetbalT, speelT, roepT, huilT, ZoekT; ze vindEN. Het zijn duidelijke en simpele oefeningen… Ik hoop nu dat mijn Nederlands beter gaat!

De auteur heeft originele ideeën in hoofdstuk 10, Waar is Yanga? De gorillababy mag niet in het paleis wonen en blijft in de dierentuin, maar op woensdag is zij vrij om te vloggen en op zaterdag blijft zij helpen met lintjes doorknippen.

Aan het einde van het boek heeft Marianne de Best een triomfantelijk slot voor Sophie en voor het hele boek: “En na de vakantie komt hij (Ramon) elke middag spelen. Sophie en Ramon spelen binnen en buiten. Ze voetballen en ze klimmen als gorilla’s in de bomen. Ze eten en zwaaien in het paleis. Sophie luisterT niet elke dag… maar ze luisterT bijna altijd! Ze is stoer, maar ze is ook een goede prinses, want ze wil later koningin worden. Ze wil de koningin van Nederland worden omdat ze weet… dat Ramon de koning wordt”. Creatief! Een Gorillababy, maar geen babytaal!

 
Reacties op Nieuwe buren in de Molenstraat

Valéria (Nt2-cursiste): Dit boek, Nieuwe Buren in de Molenstraat – deel 1, is heel erg belangrijk in mijn leven. Waarom? Het was mijn eerste boek... ik bedoel, mijn eerste boek in het Nederlands!!! Ik ben een Italiaans-Braziliaans journalist en ik denk dat lezen een erg belangrijk deel is om een nieuwe taal te leren.
Verder? Het was niet moeilijk te lezen. Ik heb gevoeld: “—Ik kan Nederlands, want ik lees en ik begrijp.” Geweldig!!! Ik geniet van elk hoofdstuk van het boek.
Het einde van het boek was een goede verrassing. Ik dacht altijd dat de tweeling in het huis van de nieuwe buurvrouw waren, maar zij waren in de verhuiswagen. Grappig!!!
Natuurlijk het was ook een goede manier om de taal te leren. Bijvoorbeeld om nieuwe woorden te leren zoals het werkwoord “zijn... geschrokken” (blz. 49) of de grammatica te herhalen zoals de zin: “—Als je veertien jaar bent, is het niet leuk...” (blz. 22).
Ik ben heel tevreden en blij met Nieuwe Buren in de Molenstraat! Ik ben erg benieuwd naar het volgende deel van de Molenstraat. Ik wacht in spanning op Deel 2! Hartelijk dank voor het inspireren van mijn Nederlands studie!

Docente Nt2: Mijn volwassen cursisten vinden het Nederlandse boekje Nieuwe Buren in de Molenstraat geweldig. Komen er binnenkort nog meer boeken van deze schrijfster? Ik zoek leuke Nederlandse boekjes voor mijn cursisten niveau A1-A2-B1. Zelfs de cursisten van B1 vinden Nieuwe Buren leuk om te lezen.

Annelies: Ik ben taaltrainer van hoog opgeleide expats en ik vind dit een leuk leesboekje voor allerlei leeftijden vanaf 12 jaar. Leuk verhaal herkenbaar voor veel doelgroepen.

Inburgeraar: Ik ben 47 jaar. Ik vond geen woord en geen zin moeilijk. Het verhaal is leuk om te lezen. Ze is een leuk tienermeisje.

Docente Nt2: Leuk geschreven, het is erg goed uit te beelden. Ik heb het voorgelezen en zoveel mogelijk uitgebeeld in de Alfagroep. Iedere dag doe/deed ik een hoofdstuk. De leerlingen herhalen zelf, met een beetje hulp, de voorgaande hoofdstukken. Het verhaal leeft echt in de groep en ze zijn benieuwd hoe Tanja en Yasmin er in het echt uitzien (vooral de jongens). Het is echt heel leuk en herkenbaar geschreven.

Helen: Leuk verhaal, zeker als begin van een serie: je leert de diverse personen die erin voorkomen al een beetje kennen. ‘Veilige’ problematiek, het is even spannend, maar ze komen er wel uit met z’n allen en de band tussen de diverse familieleden wordt zo duidelijk, die is warm en goed. Voor de jonge lezer(es) is dat prettig.

 
Reacties op Mooie Ogen

Valéria (Nt2-cursiste): Mooie Ogen heeft een korte en goede connectie met het eerdere boek Nieuwe buren in de Molenstraat. Ik vind de connectie leuk. Tijdens het lezen van het boek, kan ik een nieuwe en actieve woordenschat bouwen: Toevallig, glimlach, schrikt, verbaasd, wat is er? Nieuwe woorden die ik kan in mijn leven gebruiken; het is interessant.
We hebben ook een paar uitdrukkingen met uitleg beneden aan de bladzijde. Dat is op blz. 45: Je bent er klaar mee, hé, Lies? En blz. 48: Hij heeft haar een lift gegeven. Dat hebben we niet in het vorige boek en het is handig. Maar waarom heb je niet dezelfde uitleg voor de uitdrukking “Kriebels in haar buik”. Het kan duidelijker zijn, denk ik. Speciaal omdat het heel vaak in het hele boek is gebruikt.
In elk geval, met de actieve woordenschat en nieuwe uitdrukkingen, is Mooie Ogen een heel goede manier om de Nederlandse taal te consolideren en nieuwe dingen te leren. Op een leuke en interessante manier!
Wat vind ik het leukst? De momenten wanneer de auteur de gedachten van de karakters Lies, Achmed, Peter uitlegt ... Voorbeeld:
Blz. 36: Lies vindt dat ik mooie spieren heb.
Blz. 42: Achmed vindt dat ik goed kan voetballen!
Blz. 57: Achmed is ook een beetje onhandig!
Het bouwt een warme sfeer in het verhaal.